ខ្មែរក្រោម​នៅ​ពលលាវ​ស្នើ​រដ្ឋាភិបាល​វៀតណាម​ជួយ​ស្ដារ​វត្ត​បុរាណ​វិញ

ចេតិយ​ចាស់​របស់​វត្ត «សុខិតមុនី» សព្វថ្ងៃ​ស្ថិត​ក្នុង​សាលា​រៀន​យួន

RIPVN | កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី២៤ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ២០១៩ កន្លង​នេះ ព្រះ​សង្ឃ និង ពុទ្ធបរិស័ទ​ខ្មែរក្រោម​ចំណុះ​ជើង​វត្ត «ឧត្ដុង្គមានជ័» កោះដូង ស្រុក​ហុងយឹន​ ខេត្ត​ពលលាវ បាន​ដាក់​ញត្តិ​ជូន​ស្ថាប័ន​កំពូល​​មួយ​ចំនួន​របស់​រដ្ឋាភិបាល​វៀតណាម​ ស្នើ​សុំ​ជំនួយ​ដើម្បី​ស្ដារ​ឡើង​វិញ​​នូវ​វត្ត «ងាន​ថ្លៅ» (ឬ ហៅ​ថា​វត្ត សុខិត​មុនី) ដែល​ជា​វត្ត​បុរាណ​របស់​ខ្មែរក្រោម ត្រូវ​កម្ទេច​ដោយ​សារ​តែ​សង្គ្រាម​វៀតណាម ។ 

ខ្លឹម​សារ​ញត្តិ​​បាន​បញ្ជាក់​ថា ខេត្ត​សុខិតមុនី ដែល​យួន​ហៅ​ថា វត្ត «បោហ៊ុក» ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​កាល​ឆ្នាំ ១៤៨២ គ្រិះសករាជ នៅ​ទី​តាំង​ដែល​សព្វថ្ងៃ​ជា​ភូមិ​តាបែង ឃុំ​និញហួរ ស្រុក​ង៉ាន​យឿ ខេត្ត​ពលលាវ ។ 

ក្នុង​​សង្គ្រាម​វៀតណាម ស្រុក​កោះដូង​និយាយ​រួម ជា​សមរភូមិ​​ប្រយុទ្ធ​របស់​ពួក​យួន​កុម្មុយនិស្ត និង យួន​សេរី ។ នៅ​ពេល​សង្គ្រាម​ឡើង​កំដៅ​បំផុត (ពី​ឆ្នាំ១៩៦២ ដល់ ឆ្នាំ១៩៧៥) ប្រជាជន​ខ្មែរក្រោម​នៅ​កោះដូង និយាយ​រួម និង នៅ​ចំណុះ​ជើង​វត្ត​សុខិតមុនី​ដោយ​ឡែក​ត្រូវ​ភៀស​ខ្លួន​ពី​សង្គ្រាម (រត់​សឹក) ហើយ វត្ត​ក៏​ត្រូវ​រុះរើ យក​សសរ​ទៅ​ផ្ញើ​នៅ​ឯ​ វត្ត​ពោធិវណ្ណវង្សា​កាយរន្ត​ខាងកើត (វត្ត កាយរន្ត) ដែល​សព្វថ្ងៃ​ជា​ភូមិ​កាយរន្ត ឃុំ​សាភៀង ស្រុក​ឡុងមី ខេត្តហូវយ៉ាង ។ 

ក្រោយ​ឆ្នាំ១៩៧៥ រដ្ឋ​អំណាច​យួន​កុម្មុយនិស្ត បាន​សាងសង់​ទីស្នាក់ការ​ឃុំ​នៅ​លើ​ខឿន​ដី​វត្ត ក្រោយ​មក​ក៏​បាន​រុះរើ​ដោយ​សារ​តែ​មាន​ការ​បែងចែក​ភូមិភាគ​រដ្ឋបាល ហើយ​ឲ្យ​សង់​សាលា​រៀន​ជំនួស​វិញ ។ 

ក៏​តាម​ខ្លឹមសារ​នៃ​ញត្តិ​ដដែល​ ដោយសារ​តែ​ទីអារាម​ចាស់​នៅ​សេស​សល់​​វត្ថុ​តាំង​ជា​ច្រើន​ដូច​ជា​ដើម​ពោធិ និង ចេតិយ​ចំនួន​ពីរ ដូច្នោះ ពេល​ដែល​សង្គ្រាម​បាន​បញ្ចប់ ពួក​គេ​ក៏​ត្រឡប់​មក​បន្ត​ពិធី​បុណ្យ​ទាន​តាម​បែប​សាសនា​នៅ​ទី​តាំង​នេះ ។ 

ដល់​ឆ្នាំ ២០០៨ មន្ត្រី​​ដែនដី​មួយ​ចំនួន​បាន​ចែក​ដី​នេះ លក់ ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​តែ​មាន​ការ​តវ៉ា​ពី​ប្រជាជន​ខ្មែរក្រោម រដ្ឋ​មិន​បាន​ប្រគល់​ប័ណ្ណ​សម្គាល់​សិទ្ធិ​ប្រើប្រាស់​ដីធ្លី​ជូន​បុគ្គល​ទាំង​អស់​នេះ​ឡើយ ។  (វៀតណាម​គ្មាន​កម្ម​សិទ្ធិ​​ឯកជន​លើ​ដី​ធ្លី​នោះ​ទេ) 

ប៉ុន្តែ​ ដល់​ឆ្នាំ២០១២ អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ពលលាវ បាន​ប្រកល់​សិទ្ធិ​ប្រើប្រាស់​ទី​ដី​នេះ​ជូន​ការិយាល័យ​អប់រំ និង បណ្ដុះបណ្ដាល ស្រុក​ហុងយឹន ដើម្បី​សាងសង់​សាលា​រៀន ដោយ​មិន​បាន​ពិភាក្សា​នឹង​ប្រជាជន​ខ្មែរក្រោម​ឡើយ ។ 

ក៏​តាម​ខ្លឹមសារ​នៃ​ញត្តិ​នេះ ដោយសារ​តែ​ចង់​រក្សា​ទី​សក្ការៈ​មួយ​នេះ ប្រជាជន​ខ្មែរ​ប្រមាណ ៥០០ គ្រួសារ និង ព្រះសង្ឃ​ខេត្ត​ឧត្ដុង្គ​មានជ័យ​កោះដូង ធ្វើការ​ជួសជុល​ឡើង​វិញ​ចេតិយ​​បុរាណ​ពីរ​ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​ថ្នាក់​ដឹងនាំ​សាលា​រៀន​រារាំង​មុន​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ជួសជុល ។ 

មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ុណ្ណោះ គ្រូ​បង្រៀន និង សិស្ស​សាលា​នេះ (ដែល​ជា​ជនជាតិ​យួន) បាន​ប្រមូល​សំរាម​ចាក់​ចូល​ក្នុង​ចេតិយ ដែល​ជា​វត្ថុ​សក្ការៈ​របស់​ខ្មែរ បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​ការ​ខឹង​សម្បារ​ពី​ពុទ្ធបរិស័ទ​នៅ​តំបន់​នេះ ។ 

ញត្តិ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​ដោយ​ព្រះតេជព្រះគុណ យ៉ាញ់ យៀវ ព្រះ​ប្រធាន​សង្ឃ​វត្ត​កោះដូង និង គណៈកម្មការ​វត្ត តំណាង​​ឲ្យ​ប្រជាជន​ខ្មែរក្រោម​ប្រមាណ ៥០០ គ្រួសារ​ផ្ញើ​ទៅ ការិយាល័យ​រដ្ឋាភិបាល គណៈកម្មាធិការ​ជនជាតិ (នៃ​រដ្ឋាភិបាល) គណៈកម្មាធិការ​​អចិន្ត្រៃយ៍​នៃ​រដ្ឋសភា​វៀតណាម និង នាយកដ្ឋាន​តំបន់៣ (ជា​ស្ថាប័ន​ទទួល​បន្ទុក​លើ​បញ្ហា​ «ជនជាតិ​ភាគតិច» នៅ​បណ្ដាល​ខេត្ត​ដែន​សណ្ដ​ទន្លេ​មេគង្គ ជំនួស​ឲ្យ​គណៈ​ចង្អុល​ការ​តៃណាមបូ ដែល​ត្រូវ​បាន​បក្ស​កុម្មុយនិស្ត​វៀតណាម​រំលាយ​ចោល) ។ 

រហូត​ដល់​ពេល​នេះ នៅ​ពុំ​ទាន់​មាន​ប្រតិកម្ម​អ្វី​ពី​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​ប៉ុន្មាន​ខាង​លើ​នោះ​ទេ ។ 

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក្ដី វា​ជា​ប្រពៃណី​យើង រដ្ឋ​អំណាច​វៀតណាម​គ្រប់​ជាន់ថ្នាក់ មិន​អើពើ​ចំពោះ​ការ​តវ៉ា​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ទាំងឡាយ ។ 

មិន​ត្រឹមតែ​មិន​ទទួលស្គាល់​នូវ​ភាព​អយុត្តិធម៌​ទាំងឡាយ រដ្ឋ​អំណាច​​វៀតណាម​តែងតែ​ចោទ​ប្រកាន់​អ្នក​តវ៉ា​ជា​ក្រុម​ប្រឆាំង ត្រូវ «ការ​ញុះញង់ បោកបញ្ឆោត​ពី​ក្រុម​អមិត្ត ដើម្បី​បង្ក​អស្ថិរភាព​សង្គម» ។

មិន​ដឹង​ថា​ញត្តិ​របស់​ជនជាតិ​ខ្មែរក្រោម​ដែល​​ត្រូវ​យួន​ចាត់​ទុក​ថា «ជនជាតិ​ភាគតិច» មាន​ទទួល​បាន​ការ​យកចិត្ត​ទុកដាក់​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ដែល​ឬទេ ឬ មួយ​ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​ចោទ​ថា «ពួក​ប្រឆាំង» ហើយ​ត្រូវ​រង​ការ​គាបសង្កត់ ធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ​កាន់​តែ​សាហាវ​ជាង​ទៀត​នៅ​ពេល​ខ្លីៗ ខាង​មុន​នេះ ។ 

យ៉ាញ់​តាយ ប្រែ​សម្រួល​ដោយ សឺន រដ្ឋា

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.